COP31 સમિટમાં અંતાલ્યામાં વૈશ્વિક વીજળીકરણ લક્ષ્યો અને ઉર્જા પરિવર્તનના પડકારો પર ચર્ચા કરવામાં આવી
એન્ટાલ્યામાં COP31 સમિટમાં પ્રતિનિધિઓ વૈશ્વિક ઉર્જા વપરાશમાં વીજળીનો હિસ્સો વધારવા માટે '35 by 35' ગ્લોબલ ઇલેક્ટ્રિફિકેશન પ્રતિજ્ઞા પર ચર્ચા કરી રહ્યા છે. તુર્કીના અંતલ્યામાં આયોજિત આ પરિષદ 9 નવેમ્બરથી 20 નવેમ્બર, 2026 સુધી ચાલે છે. આ પ્રસ્તાવનો હેતુ અંતિમ ઉર્જા વપરાશમાં વીજળીનો વૈશ્વિક હિસ્સો 2035 સુધીમાં 35% અને 2050 સુધીમાં 50% વધારવાનો છે.
વૈશ્વિક વીજળીકરણના લક્ષ્યો
તુર્કી રાષ્ટ્રપતિએ ઇલેક્ટ્રિફિકેશન પહેલનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો હતો, જેને ઑસ્ટ્રેલિયા તરફથી અગ્રતા તરીકે સમર્થન મળ્યું છે. Enerdata અને IEA ના ડેટા અનુસાર, અંતિમ ઉર્જા વપરાશમાં વીજળીના હિસ્સા માટેની વર્તમાન વૈશ્વિક સરેરાશ આશરે 23.1% છે. જ્યારે વીજળી 90% કાર્યક્ષમતાનું સ્તર પ્રદાન કરે છે, ત્યારે ઉચ્ચ ઇલેક્ટ્રિફિકેશન સ્તર પર પરિવર્તન વિવિધ લોજિસ્ટિકલ અને ઔદ્યોગિક અવરોધોનો સામનો કરે છે.
IRENA ના ડાયરેક્ટર જનરલ ફ્રાન્સેસ્કો લા કેમેરા એ જણાવ્યું હતું કે આ વર્ષે નવીન ઊર્જા ક્ષમતાના નવા વૈશ્વિક રેકોર્ડની અપેક્ષા નથી. ફ્રાન્સેસ્કો લા કેમેરા એ નોંધ્યું હતું કે વિતરણ ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર નવીનીકરણીય વૃદ્ધિ સાથે ગતિ રાખી શકતું નથી. ફ્રાન્સેસ્કો લા કેમેરા એ પણ જણાવ્યું હતું કે અશ્મિભૂત ઇંધણથી નવીનીકરણીય ઊર્જા તરફનું પરિવર્તન નિર્ધારિત લક્ષ્યો અનુસાર અમલમાં મૂકવું જોઈએ, અને વીજળીકરણને 35% સુધી વધારવું એ અત્યંત મહત્વપૂર્ણ છે.
પરિવર્તનની જટિલતા વિવિધ આર્થિક ક્ષેત્રોની વિવિધ જરૂરિયાતો દ્વારા રેખાંકિત કરવામાં આવી છે. TU Graz ના ઇન્સ્ટિટ્યૂટ ફોર ઇલેક્ટ્રિસિટી ઇકોનોમિક્સ એન્ડ એનર્જી ઇનોવેશનના વડા વોગ્રિન એ નોંધ્યું હતું કે ઇમારતો અને પરિવહન ઇલેક્ટ્રિફિકેશન માટે યોગ્ય છે, જ્યારે સિમેન્ટ, સ્ટીલ અને રસાયણો જેવા ક્ષેત્રો પડકારોનો સામનો કરી રહ્યા છે. ઉચ્ચ તાપમાન અને ઉર્જા ઘનતાની આવશ્યકતાઓને કારણે આ વિશિષ્ટ ક્ષેત્રો મુશ્કેલીઓનો સામનો કરી રહ્યા છે. વોગ્રિન એ જણાવ્યું હતું કે આધુનિક સમાજને ગતિશીલતા અને ઉદ્યોગ માટે ઉર્જાની જરૂર છે, તેથી ઇલેક્ટ્રિફિકેશન દ્વારા ઉર્જા વધુ કાર્યક્ષમ અને સ્વચ્છ રીતે કેવી રીતે પ્રદાન કરવી તે પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવું જોઈએ.
પ્રાદેશિક ઉર્જા વલણો અને ભારત
વીજળી તરફનું પરિવર્તન મુખ્ય ઉભરતી અર્થતંત્રોમાં પહેલેથી જ દૃશ્યમાન છે. ભારતમાં, વીજળીનો અંતિમ ઉર્જા વપરાશમાં અંદાજે 19% હિસ્સો છે. જ્યારે વ્યાપારી ઉર્જા વપરાશનો સમાવેશ થાય છે ત્યારે આ આંકડો વધીને 23% થાય છે. IEA અપેક્ષા રાખે છે કે અંતિમ ઉર્જા વપરાશમાં ભારતનો વીજળી હિસ્સો 2035 સુધીમાં 32% સુધી પહોંચે, જે મોટા ભાગે પરિવહન ઇલેક્ટ્રિફિકેશન દ્વારા સંચાલિત વલણ છે.
દેશ જ્યારે તેના ઇન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચરનો વિસ્તાર કરી રહ્યો છે, ત્યારે ભારતની વીજળીની માંગ વાર્ષિક 5-6% ના દરે વધવાની અપેક્ષા છે. આંતરરાષ્ટ્રીય ચર્ચાઓ અંગે, એમ્બર ખાતે એશિયા માટેના સિનિયર એનર્જી એનાલિસ્ટ નેશવિન રોડ્રિગસે નોંધ્યું હતું કે સાઇન ઇન કરવાની ભારતની અનિચ્છા ઇલેક્ટ્રિફિકેશનનો વિરોધ નથી, કારણ કે ઉચ્ચ ઇલેક્ટ્રિફિકેશન પહેલેથી જ થઈ રહ્યું છે. વધુમાં, થિમોસ કન્સલ્ટન્સીના સ્થાપક જોઆઉ કાર્લોસ મેલ્લોએ નોંધ્યું હતું કે ઇલેક્ટ્રિફિકેશનનો અર્થ એ નથી કે ઉર્જા મેટ્રિક્સ 100% ગ્રીન બનશે.
આ લેખ અનેક સમાચાર અહેવાલોના આધારે AI ની મદદથી લખાયો છે અને અમારા સંપાદકો સંપાદકીય સિદ્ધાંતો અનુસાર તેની સમીક્ષા કરે છે. સંપાદકીય ધોરણો · ટિપ્સ અને સંપર્ક
ટિપ્પણીઓ 0