Geografie van Turkije: regio's, grenzen en terrein
Turkije is een geografisch diverse natie waarvan het landschap wordt gevormd door zijn positie die Zuidoost-Europa en West-Azië overbrugt. De Anatolische kant vormt het grootste deel van het land, terwijl het Europese deel, Oost-Thracië, 3% van de landmassa omvat, maar meer dan 15% van de bevolking bezit. De landmassa wordt gescheiden door belangrijke waterwegen, waaronder de Bosporus, de Zee van Marmara en de Dardanellen.
De fysieke geografie van het land vertoont een opmerkelijke verscheidenheid. Het terrein omvat de uitgestrekte vlakten van Anatolië, dichte bossen langs de kust van de Zwarte Zee, semi-dorre landen, natuurlijke meren en de verschillende kustlijnen van de Egeïsche Zee en de Middellandse Zee. De Anatolische vlakte onderscheidt zich geografisch van het Zwarte-Zeegebied door het Pontisch gebergte, dat samenkomt met het Taurusgebergte in het noordoosten waar de berg Ararat ligt.
Grenzen en territoriale geschiedenis
De internationale grenzen van Turkije zijn geëvolueerd via verschillende belangrijke verdragen. De grenzen met Griekenland, die 206 kilometer beslaan, en met Bulgarije, in totaal 240 kilometer, werden aanvankelijk geregeld door het Verdrag van Constantinopel in 1913 en vervolgens bevestigd door het Verdrag van Lausanne in 1923. De grenzen met Armenië (268 kilometer), Azerbeidzjan (9 kilometer) en Georgië (252 kilometer) werden bepaald door de verdragen van 1921 van Moskou en Kars met de Sovjet-Unie.
Verder werd de 499 kilometer lange grens met Iran voor het eerst vastgesteld door het Verdrag van Kasr-ı Şirin van 1639 en opnieuw bevestigd in 1937. Na het Verdrag van Lausanne in 1923, stak Turkije gebieden af in het huidige Irak en Syrië, met uitzondering van Mosul. In 1926 werd Mosul overgeplaatst naar het Verenigd Koninkrijk in ruil voor een concessie van 25 jaar op 10% van de olie-inkomsten uit de regio.
Regionale Landschappen en Hydrologie
Het Zwarte-Zeegebied heeft een duidelijk ecologisch profiel. De landschappen worden gekenmerkt door bergketens die parallel lopen aan de kust, gekoppeld aan een hoge luchtvochtigheid en neerslag. De oostelijke Zwarte Zee regio beschikt specifiek over alpine landschappen gekenmerkt door steile en dicht beboste hellingen. Morfologisch gezien zijn steile hellingen duidelijk zowel onder water als binnen de bergketens, waar de zeebodem onder de 2000 meter daalt langs een lijn van Trabzon naar de Turks-Georgische grens, terwijl bergen snel stijgen tot hoogtes van meer dan 3000 meter, waarbij Kaçkar Peak 3971 meter bereikt.
De hydrologie van de regio wordt gedomineerd door grote rivieren die naar de Zwarte Zee stromen. Van west naar oost, de primaire rivieren omvatten de Sakarya (824 km), de Kızılırmak rivier (1355 km, de langste rivier in Turkije), de Yeşilırmak (418 km), en de Çoruh (376 km). De hoge neerslag, die jaarlijks tot 2200mm reikt, ondersteunt dichte bossen die worden gedomineerd door eiken, beukenstambomen, hazelaar (Corylus avellana), haagbeuk (Carpinus betulus) en zoete chesnut (Castanea sativa).
De fysieke geografie van Turkije is complex, met verschillende regionale divisies. Het Eerste Geografie Congres, gehouden in Ankara van 6-21 juni 1941, verdeelde Turkije formeel in zeven regio's op basis van klimaat, topografie, flora, fauna en landbouwdiversiteit. Deze regio's werden vervolgens ingedeeld in vier kustregio's en drie binnenregio's op basis van de nabijheid van de omliggende zeeën en de locatie binnen Anatolië.
Het begrijpen van de geografische context van Turkije vereist het erkennen van zijn gevarieerde topografie en historische territoriale definities. Belangrijke geografische kenmerken zijn:
- De Anatolische vlakte, begrensd door het Pontisch gebergte in het noorden.
- De convergentie van het Pontisch en Stiergebergte in het noordoosten.
- Het geografische centrum van Turkije ligt in de plaats Eşrefpaşa in het district Çandır, provincie Yozgat.
Dit artikel is met AI-ondersteuning geschreven op basis van meerdere nieuwsberichten en wordt door onze redactie beoordeeld volgens onze redactionele principes. Redactionele richtlijnen · Tips & contact
Reacties 0