Pięć krajów UE planuje utworzenie wspólnego ośrodka dla migrantów w Rwanda
Austria, Niemcy, Dania, Grecja i Holandia prowadzą negocjacje w sprawie utworzenia w Rwandzie wspólnego ośrodka dla migrantów, których wnioski o azyl zostały odrzucone i którzy nie mają prawa do pozostania w Unia Europejska. Pięć uczestniczących krajów zorganizowało wspólną konferencję prasową w Wiedniu, Austria, 17 listopada 2026 roku, aby omówić inicjatywę. Projekt jest opracowywany we współpracy z Komisją Europejską w celu powstrzymania nielegalnej migracji i ułatwienia wdrażania decyzji o deportacji.
Szczegóły programu pilotażowego i harmonogram
Inicjatywa rozpocznie się jako program pilotażowy z udziałem około 100 migrantów. W ramach tego porozumienia każdy z pięciu uczestniczących krajów Unia Europejska wniesie do grupy początkowej około 20 osób. Centrum ma służyć jako miejsce pośrednictwa dla osób, które nie mogą lub nie chcą być zwracane bezpośrednio do swoich krajów pochodzenia.
Choć dokładna data rozpoczęcia pozostaje przedmiotem rozwoju, projekt ma rozpocząć działalność w 2027 roku. Niektóre raporty sugerują, że obiekt może zacząć działać wiosną lub latem tego roku. Obiekt został zaprojektowany tak, aby umożliwić mieszkańcom uzyskanie zezwoleń na pobyt i swobodę poruszania się w ramach Rwanda, aby ułatwić integrację z lokalnym społeczeństwem i rynkiem pracy, według doniesień mediów.
Cele polityczne i oświadczenia kierownictwa
Uczestnicy projektu podkreślali konieczność utrzymania integralności europejskich systemów migracyjnych. Kanclerz Austrii Christian Stocker stwierdził, że inicjatywa stanowi historyczną zmianę paradygmatu. Zaznaczył, że jeśli osoby bez prawa pobytu nie mogą zostać zwrócone, cały system azylowy staje się kpiną.
Premier Danii Mette Frederiksen określiła tę inicjatywę jako krytyczny krok w kierunku nowego systemu migracyjnego, w którym społeczeństwa demokratycznie decydują o tym, kto może wejść i zostać. Projekt koncentruje się na deportacji osób, których procesy azylowe są już zakończone i które nie mają prawnego prawa do pobytu w Europie, odróżniając go od poprzednich modeli, takich jak plan Wielkiej Brytanii dotyczący oceny wniosków o azyl w Rwanda.
Nadzór instytucjonalny i obawy
W projekcie biorą udział urzędnicy wysokiego szczebla z kilku europejskich ministerstw. Wśród nich są austriacki minister spraw wewnętrznych Gerhard Karner, niemiecki minister spraw wewnętrznych Alexander Dobrindt, grecki minister ds. migracji i azylu Athanasios Plevris, holenderski minister spraw zagranicznych Tom Berendsen oraz duński minister ds. migracji i integracji Morten Bodskov. Rwandyjski minister spraw wewnętrznych Vincent Biruta jest również zaangażowany w koordynację regionalną.
Pomimo oficjalnego wsparcia dla ośrodka, niektóre organizacje podniosły pytania dotyczące ochrony praw człowieka. Celine Mias, przedstawicielka Duńskiej Rady Uchodźców, zapytała, jakie zabezpieczenia otrzymają imigranci i kto zostanie pociągnięty do odpowiedzialności w przypadku naruszenia ich praw, według doniesień mediów.
Ten artykuł powstał przy wsparciu AI na podstawie wielu doniesień medialnych i jest weryfikowany przez naszą redakcję zgodnie z zasadami redakcyjnymi. Standardy redakcyjne · Zgłoszenia i kontakt
Komentarze 0